Zapalenie błony śluzowej żołądka

Kulturystyka Ostre zapalenie błony śluzowej żołądka jest najczęściej wywołane przez błędy dietetyczne: pokarmy trudno strawne, źle przygotowane lub nieświeże, ostre przyprawy w dużych ilościach, obfite posiłki, alkohol. Częstym czynnikiem chorobotwórczym są również bakterie, szczególnie z grupy Salmonella. Choroba występuje często u ludzi odżywiających się nieregularnie i nieprawidłowo oraz u osób z zaburzeniami wydzielniczymi żołądka, bardziej wrażliwych na wpływ czynników chorobotwórczych. Choroba zaczyna się nagle bólem w nadbrzuszu oraz nudnościami i obfitymi wymiotami, początkowo treścią pokarmową, a następnie treścią płynną. Niekiedy pojawia się biegunka ze wzdęciami i uczuciem rozpierania w nadbrzuszu. Objawy te doprowadzają do utraty wody i elektrolitów. Ponieważ chory traci z wymiotami przede wszystkim elektrolity zawarte w soku żołądkowym, dochodzi do utraty potasu, chloru i wody. Natomiast biegunka doprowadza do utraty sodu. Odwodnienie i dyselek-trolitemia niekiedy są przyczynami bardzo ciężkiego stanu, przebiegającego z zapaścią. Ostry nieżyt żołądka zwykle trwa kilka dni i zostaje wyleczony. Niebezpieczny jest u niemowląt i starców.

Leczenie w stanach lekkich może być prowadzone w domu, w cięższych zaburzeniach wodno-elektrolitowych chory wymaga umieszczenia w szpitalu. Krótko po spożyciu pokarmu będącego przyczyną choroby wskazane jest płukanie żołądka, w późniejszym okresie — raczej jelita grubego. Przez ok. 3 dni chory powinien pozostawać na diecie ścisłej, z zagwarantowaniem odpowiedniej ilości płynów. Na początku może to być gorzka herbata, a w późniejszym okresie ciepłe osolone płyny lub roztwory elektrolitowe. Oczyszczanie organizmu