Krwawienie z wrzodu

Wczasy Maroko Krwawienie z wrzodu (ulcus sanguinanś) stanowi powikłanie ok. 15% przypadków choroby wrzodowej, po 50 rż. częstość występowania krwawień wyraźnie wzrasta. Do krwotoku dochodzi, gdy owrzodzenie uszkodzi ścianę naczynia krwionośnego. Krwawieniu towarzyszą objawy ogólne pod postacią szybko narastającego osłabienia, duszności, przyspieszonej czynności serca oraz spadku ciśnienia tętniczego. Pojawiają się wtedy wymioty treścią fusowatą, przypominającą wyglądem fusy z kawy. Wymioty fusowate spowodowane są zmianą hemoglobiny na brunatną hematynę w kwaśnym środowisku soku żołądkowego. Po kilku godzinach występują czarne smoliste stolce. Zwykle bezpośrednio po krwawieniu, jeszcze przed wystąpieniem wymiotów, ustępują bóle wrzodowe.

Leczenie tego powikłania polega w zasadzie na wykonaniu zabiegu chirurgicznego. Czasami, w wypadku braku zgody na zabieg lub w przypadku istnienia przeciwwskazań do operacji, prowadzi się leczenie zachowawcze. W pierwszej dobie krwawienia chory powinien przebywać w łóżku, nie podaje się mu żadnego pożywienia. Do żołądka zakłada się zgłębnik, odsysa treść żołądkową oraz podaje roztwór Gastrotrombiny, która działa miejscowo przeciwkrwotocznie. Stosuje się wlewy kroplowe płynów krwiozastępczych wraz z lekami hamującymi wydzielanie żołądkowe (np. Tagamet). W przypadku obfitszego krwawienia przetacza się krew. Z tego względu w każdym przypadku krwawienia z wrzodu należy już na początku obserwacji oznaczyć grupę krwi pacjenta. Celowe jest wykonanie gastroskopii w okresie krwawienia, aby ocenić lokalizację wrzodu i ewentualne wskazania do leczenia zabiegowego. psychoterapia warszawa